Επιστρέφοντας στην πατρίδα του, αφού γεύτηκε την ματαιότητα των γνώσεων του κόσμου τούτου με την ψυχή διψασμένη για την αγάπη του Θεού, πήγε να κρυφτεί στα βουνά, τις σπηλιές και τα άντρα της γης με σκοπό να προσκαρτερεί απερίσπαστος στην προσευχή και την μελέτη των Γραφών.
Έλαβε τέτοια χάρη ώστε, παρά την επιθυμία του να παραμείνει κρυμμένος, πολλοί ήσαν εκείνοι που έρχονταν κοντά του για να βρουν παραμυθία στις θλίψεις τους ή να λάβουν πνευματική διδαχή. Όταν εκοιμήθη ο επίσκοπος Αρσινόης, Νίκων, ο Αρκάδιος δικαίως τοποθετήθηκε στην λυχνία της Εκκλησίας, ως λαμπρός φωστήρας.
