"Η Ανάληψη του Κυρίου"

(Γέροντας Αιμιλιανός Σιμωνοπετρίτης)

"Όπως στη Μεταμόρφωση του Κυρίου δεν μεταμορφώθηκε ο Χριστός αλλά οι Απόστολοι -ο Χριστός πάντοτε ήταν φωτεινός, περισσότερο απ' ότι τον είδαν οι Απόστολοι πάνω στο Θαβώρ -, έτσι ακριβώς και τώρα ανελήφθη η ανθρωπίνη φύσις, ως ένδυμα που έκρυβε την φανεινότητα της θεότητος. Κατά κάποιον τρόπο, ο πεσμένος άνθρωπος έφυγε από την τροχιά της γης, και τώρα θριαμβεύει ο καινός άνθρωπος, ο αιώνιος Χριστός, ο Θεός και άνθρωπος".

------------------------------------------------------ 

Αρχιμ. Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου, "Λόγιοι Εόρτιοι Μυσταγωγικοί", εκδ. Ίνδικτος.

"Διακυβεύεται ἡ πίστις ἀπὸ τὴν λαίλαπα τοῦ οἰκουμενισμοῦ"

"Ἂς ἐλπίσουμε ὅτι οἱ πνευματικοὶ ἀγῶνες καὶ οἱ ἀδιάλειπτες προσευχὲς τῶν πατέρων τοῦ Ἁγίου Ὄρους, θὰ διώξουν πολὺ μακριὰ τὰ οἰκουμενιστικὰ μαῦρα σύννεφα ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως".

(Τοῦ μοναχοῦ Νικολάου, Ἁγιορείτου)

Η ΕΙΣΟΔΟΣ στὴ Μ. Τεσσαρακοστή μᾶς καλεῖ ἐπάνω ἀπ᾽ ὅλα γιὰ ἐξομολόγηση καὶ μετάνοια. Ἀλλὰ ὅταν ἡ πίστη μας κινδυνεύει, ἀπὸ τὰ πυκνὰ καὶ μαῦρα οἰκουμενιστικὰ σύννεφα, ἡ ἐξομολόγηση ἀρχίζει ἀπὸ τὰ ὅσα παράνομα γίνονται στὸ χῶρο τῆς Ἁγίας Ὀρθοδοξίας μας, ἀπὸ τὶς συχνὲς παράνομες καὶ προκλητικὲς συμπροσευχὲς τῶν οἰκουμενιστῶν μὲ τοὺς αἱρετικοὺς παπικούς. Σὰν ἐξομολόγηση ἀναφέρουμε ὅτι μικρὴ μερίδα ρασοφόρων πατέρων ὑποστηρίζουν ὅτι οἱ συμπροσευχὲς αὐτὲς γίνονται, διότι ὁ Πατριάρχης δέχεται πιέσεις ἀπὸ τὸ παρασκήνιο, ἄλλοι ὑποστηρίζουν ὅτι τὶς κάνει γιὰ λόγους πολιτικῆς, καὶ ἄλλοι ὑποστηρίζουν ὅτι αὐτὰ ἐγίνοντο καὶ παλαιότερα.

Σὲ αὐτὲς τὶς προφάσεις ἐν ἁμαρτίαις ἡ ἀπάντησή μας εἶναι ἡ ἑξῆς. Πρῶτον σὲ ὅλο τὸ διαρρεῦσαν χριστιανικὸ παρελθόν, οἱ Νεομάρτυρες, οἱ Μάρτυρες, οἱ Ὁμολογητές, οἱ Ἱεράρχες, οἱ Ὅσιοι, οἱ Ἀπόστολοι, οἱ Δίκαιοι καὶ οἱ Προφῆται, ἐδέχοντο ἀφόρητες πιέσεις, ἀπὸ τὸ προσκήνιο καὶ τὸ παρασκήνιο, ἀπὸ τὶς δυνάμεις τῆς ἀνομίας καὶ τοῦ σκότους, ἀλλὰ δὲν ἐνέδιδαν σὲ ὅ,τι ἐπίστευαν στὰ βάθη τῆς ψυχῆς καὶ τῆς καρδιᾶς τους, καὶ μᾶς ἄφησαν ὡς παρακαταθήκη τὴν ἁγία καὶ ἀμώμητο ὀρθόδοξο πίστη. «οὐ χωρεῖ συγκατάβασις εἰς τὰ τῆς πίστεως».

"Βλέπουμε γύρω μας μια διάχυτη αγαπολογία, έναν απνευμάτιστο χριστιανικό λόγο"

 Σήμερα βλέπουμε γύρω μας μια διάχυτη αγαπολογία, έναν απνευμάτιστο χριστιανικό λόγο, αποκομμένο από την ορθή πίστη. Καί ο,τι είναι κομμένο από την ορθή πίστη είναι αμαρτία.

(Δημήτριος Τσελεγγίδης)

Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η εκδήλωση που συνδιοργανώθηκε από το παράρτημα Λάρισας της Πανελληνίου Ενώσεως Θεολόγων με την Χριστιανική Εστία Λαρίσης την Β’ Κυριακή των Νηστειών 8 Μαρτίου 2015 στην κατάμεστη αίθουσα της Χριστιανικής Εστίας «Ο Απόστολος Παύλος».

Ομιλητής ήταν ο διακεκριμένος καθηγητής της Δογματικής στη Θεολογική Σχολής Θεσσαλονίκης κ. Δημήτριος Τσελεγγίδης, ο οποίος ανέπτυξε το θέμα:

Υπάρχει γνήσια αγάπη χωρίς ορθή πίστη; Η περίπτωση του Οικουμενισμού.

Ο ομιλητής μεταξύ άλλων τόνισε ότι θεμέλια για τη χριστιανική μας ζωή είναι η ορθή πίστη και η έμπρακτη αγάπη, η οποία κατά τον απόστολο Παύλο είναι ο σύνδεσμος όλων των αρετών.

"Μεγάλη Σύνοδος" και κωλύματα του γάμου

 Ἡ μεθόδευση πού ἤδη ἐπιχειρεῖται στό νά συμπεριληφθεῖ τό θέμα αὐτό στά ὑπό συζήτηση θέματα καί ἐκείνη πού σχεδιάζεται νά ἐπιχειρηθεῖ, προϊούσης τῆς διαδικασίας περατώσεως, στήν οἰκουμενιστικῶν ἀρχῶν Μεγάλη Σύνοδο τό 2016, ὥστε νά περάσει τό θέμα τῶν μικτῶν γάμων, ἤδη καταδεικνύουν ὅτι ἡ ''Μεγάλη Σύνοδος'' δέν θά ἐμφορεῖται ἀπό τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ.

 

(Χριστοΰφαντος)

Ἕνα ἀπό τά θέματα πρός συζήτηση στήν "Μεγάλη Σύνοδο" τό 2016 θά εἶναι καί τά κωλύματα τοῦ γάμου σέ ἕνα πολυπολιτισμικό καί διαθρησκειακό περιβάλλον.

Σύμφωνα μέ τούς Ἱερούς Κανόνες καί τήν τάξη καί Παράδοση τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, γάμος μπορεῖ νά γίνει μόνο μεταξύ ἄνδρα καί γυναίκας πού ἔχουν Ὀρθόδοξη πίστη. Σέ περίπτωση χηρείας ἤ διαζυγίου ἐπιτρέπεται κατ᾽ οἰκονομίαν καί δεύτερος γάμος καί κατά ἄκραν οἰκονομίαν καί τρίτος γάμος.

Ἐπειδή ὅμως τά σημερινά κέντρα ἐξουσίας στόν πλανήτη ἔχουν βάλει σκοπό νά ξεθεμελιώσουν τίς ἐθνικές καί θρησκευτικές παραδόσεις τῶν λαῶν, καί κυρίως τῶν Ὀρθοδόξων, ἐπιχειρεῖται συστηματικά ἡ μεθόδευση κατάλυσης τῶν παραδοσιακῶν μορφῶν τῆς οἰκογένειας καί ἀλλοτρίωσης καί διαφοροποίησης τῆς μέχρι τώρα γνωστῆς ἔννοιας τοῦ θεσμοῦ τοῦ γάμου. Αὐτό φοβούμεθα ὅτι θά γίνει κατά κάποιο τρόπο καί φαίνεται ὅτι μεθοδεύεται νά ἐπιχειρηθεῖ στήν προγραμματισμένη "Μεγάλη Σύνοδο" τό 2016. 

Ο Παπισμός παραμένει αμετακίνητος στις κακοδοξίες του!

 Όταν οι δικοί μας Ορθόδοξοι πασχίζουν να δώσουν «Ορθόδοξη ερμηνεία» στο «παπικό πρωτείο», έρχεται ο ίδιος ο φορέας του, ο πάπας να διαλύσει κάθε αυταπάτη περί αποβολής αυτής της κορυφαίας κακοδοξίας, η οποία αλλοιώνει απόλυτα αυτή την ίδια την ουσία της Εκκλησίας, την οποία μεταβάλλει σ’ έναν εγκόσμιο πολιτικό, και στην καλλίτερη περίπτωση, θρησκευτικό οργανισμό, απογυμνωμένο από τη Θεία Χάρη και την σώζουσα δύναμη του Χριστού.

 

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ

Εν Πειραιεί τη 16η Μαρτίου 2015.

(Σχολιασμός πρόσφατης προσφώνησης του πάπα Φραγκίσκου)

Τη στιγμή που οι θιασώτες του Οικουμενισμού, Ορθόδοξοι επίσκοποι ,αναζητούν στα πλαίσια των Διαλόγων με τους παπικούς, την «ερμηνεία» του επάρατου «παπικού πρωτείου» σύμφωνα «με την παράδοση της πρώτης χιλιετίας», οι ίδιοι οι παπικοί, με προεξάρχοντα τον πάπα Φραγκίσκο τον Α΄, διακηρύσσουν τοις πάσι, ότι η μοναδική«ενότητα», που δέχεται ο Παπισμός, είναι η «ενότητα με τον διάδοχο του αποστόλου Πέτρου», δηλαδή με τον πάπα!

Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωσή μας πήραμε από πρόσφατη προσφώνηση του πάπαΦραγκίσκου του Α΄, προς τους έλληνες «καθολικούς ιεράρχες», οι οποίοι επισκέφτηκαν το Βατικανό στις 5 Φεβρουαρίου ε. ε. η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα«Καθολική», (φυλ.16.2.2015). Στην εν λόγω επίσκεψη συμμετείχαν εκτός από τους παπικούς «επισκόπους» και οι εν Ελλάδι Ουνίτες «επίσκοποι», πράγμα που σημαίνει ότι η Ουνία στην Ελλάδα κατέχει κυρίαρχη θέση στην προσηλυτιστική δράση του Βατικανού, μέσω τη οποίας προσπαθεί να αλώσει και να εκπορθήσει την Ορθοδοξία. Διαπιστώνουμε πως, παρά τις επανειλημμένες δυναμικές αντιδράσεις από μέρους των Ορθοδόξων, ο Παπισμός, όχι μόνο δεν περιστέλλει και περιορίζει τη δράση της Ουνίας, αλλά την καλλιεργεί και την προάγει ως τον κύριο τρόπο διείσδυσης του Παπισμού στην Ορθοδοξία. Ως τον πιο πρόσφορο τρόπο «ένωσης των εκκλησιών», σύμφωνα με τις αποφάσεις της ληστρικής ψευδοσυνόδου Φεράρας - Φλωρεντίας, η οποία για τους παπικούς συγκαταλέγεται στις «οικουμενικές» της «συνόδους» και άρα οι αποφάσεις της είναι εφαρμοστέες.

"Ο Σταυρός, το λυτρωτικό σύμβολο του Αρχιερέως Χριστού"

Γιατί το Πάσχα της ζωής προς το οποίο κατευθύνεται και καταλήγει η μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι Πάσχα σταυρώσιμο και αναστάσιμο. Ο Σταυρός εκβάλλει στην Ανάσταση· η Ανάσταση ριζώνεται στο Σταυρό. Το ένα δεν αποχωρίζεται από το άλλο.

(Ανδρέας Θεοδώρου - Ομιλία που έγινε στη σειρά «Λαϊκό Κήρυγμα» της Εταιρείας Φίλων του Λαού [απόσπασμα])

Η γιορτή της Σταυροπροσκυνήσεως είναι αναμφισβήτητα μια από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας, την οποία ιδιαιτέρως ευλαβείται και τιμά το χριστεπώνυμό της πλήρωμα.

Κατ’ αυτήν προβάλλεται -και καλούνται oι πιστοί να προσκυνήσουν- τον τίμιο Σταυρό, πάνω στον οποίο ο Χριστός, αφού άπλωσε τις άγιες πα­λάμες του, “ήνωσε τα το πριν διεστώτα”, απέθανε κατά τη σάρκα του ο Θεός και με την υπέρτατη θυσία του, την αγάπη του και την υπακοή του, στις οποίες κορυφώθηκε το μυστήριο της θείας του κενώσεως, εξιλέωσε τον αμαρτωλό άνθρωπο ενώπιον του αγίου Θεού, ικανοποίησε τη θεία δικαιοσύνη για τις αμαρτίες και την ενοχή ολοκλήρου του κόσμου, εξαγόρασε το πλάσμα του από την κακότητα του διαβόλου και την αρπάγη(δίκτυ) του θανάτου, καταβάλοντας ως λύτρο το πανάγιο αίμα του, αίμα όχι ενός “ψιλού” (=απλού) ανθρώπου, αλλά το αίμα του Υιού της Παρθένου και του Θεού, και κατάργησε με το πάθος του το μεσότοιχο της έχθρας, που δημιουργήθηκε μεταξύ Θεού και ανθρώπου, από τότε που ο τελευταίος με την αλόγιστη παρακοή του εκδιώχθηκε από τον αρχαίο παράδεισο της Εδέμ. Με το σταυρικό θάνατό του ο Χριστός κατέλυσε τη δύναμη του διαβόλου, θανάτωσε το θάνατο και άνοιξε διάπλατα την οδό που οδηγεί στα φωτεινά σκηνώματα της θείας βασιλείας! Επί του σταυ­ρού ο άνθρωπος έγινε και πάλι πολίτης του Παραδείσου, γύρισε πίσω στην αληθινή του πατρίδα, στήθηκε στο πραγματικό βάθρο της υπάρξεώς του και απέβαλε τα ράκη της φθοράς, με τα οποία τον έντυσε το αλόγιστο πταίσμα της Εδέμ.[…]

Ἡ προσευχὴ τῆς μετανοίας

 "Τέλος, ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ ὁλοκλήρωση ὅλων τῶν ἀρετῶν. Ὅποιος ἔχει σωφροσύνη, ἔχει καὶ ταπείνωση καὶ ὑπομονὴ καὶ ἀγάπη. Ὅπου ὑπάρχει ἡ ἀληθινὴ ἀγάπη, ὑπάρχει ὁ ἴδιος ὁ Θεός".

(Ἀρχιμανδρίτης Θεόκλητος Λεγᾶτος)

Ἡ περίοδος τῆς μεγάλης Τεσσαρακοστῆς εἶναι περίοδος πνευματικοῦ ἀγώνα καὶ περισυλλογῆς. Σκοπὸς ἡ σωστὴ προετοιμασία γιὰ τὰ μεγάλα γεγονότα τῶν Παθῶν καὶ τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, ποὺ θὰ γιορτάσουμε σὲ λίγο.

Ἡ προσευχὴ εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ μέσα τῆς ὁλοκληρωμένης ἐν Κυρίῳ προετοιμασίας. Αὐτὴ τὴν περίοδο ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἔχει πλῆθος προσευχῶν, ποὺ προσφέρει στὰ μέλη της. Μιὰ ἀπ᾿ αὐτὲς εἶναι καὶ ἡ προσευχὴ τοῦ Ἁγίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου. «Κύριε καὶ Δέσποτα τῆς ζωῆς μου....».

Ομιλίες στη Γ΄ Κυριακή των Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως)

Ευαγελλική περικοπή Γ΄ Κυριακής των Νηστειών

Αποστολική περικοπή Γ΄ Κυριακής των Νηστειών

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς: "Ομιλία εις την Γ΄ Κυριακήν των Νηστειών"

Άγιος Λουκάς αρχιεπίσκοπος Κριμαίας: "Λόγος εις την Κυριακήν της Σταυροπροσκυνήσεως"

Ι.Μ. Δημητριάδος: Λόγος εις την Κυριακήν της Σταυροπροσκυνήσεως

Ι.Μ. Παροναξίας: "Κήρυγμα στη Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως" 

Ι.Μ. Σερβίων και Κοζάνης: Κήρυγμα στη Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως

Ι.Μ. Τριμυθούντος: Κήρυγμα στη Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως

Μητροπολίτης Γόρτυνος Ιερεμίας: "Η θεολογία του Σταυρού"

+Μητροπολίτου Νικαίας Γεωργίου (Παυλίδου): Το "Τρόπαιον"

Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος: Κήρυγμα στην Αποστολική περικοπή της Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως

π. Αλέξανδρος Σμέμαν: Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως

π. Γεώργιος Δορμπαράκης: Κυριακή Σταυροπροσκυνήσεως: Ο Σταυρός του Χριστού η Ωραιότης της Εκκλησίας!

Μοναχός Ιωακείμ Σεραφειμιάτης: "Ομιλία στην Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως"

Ανδρέας Θεοδώρου: "Ο Σταυρός, το λυτρωτικό σύμβολο του Αρχιερέως Χριστού"

Ορθόδοξο περιοδικό "ο Σωτήρ": Μαθητές του Σταυρού

"Μαθητές του Σταυρού"

Ἐπιπλέον, ὅποιος ­ἀκο­λουθεῖ τὸν δρόμο τῆς ­αὐταπαρνήσεως καὶ τῆς ἀγάπης πρὸς τὸν Χριστὸ παύει νὰ ζεῖ ­ἐγωκεντρικὰ καὶ ἀπολαμβάνει τὴ χαρὰ τῆς προσφορᾶς καὶ τῆς ἀγάπης καὶ πρὸς τὸν συνάνθρωπο. Ἀλλὰ τὸ πιὸ παράδοξο εἶναι ὅτι αὐτὸς ποὺ ζεῖ μὲ αὐταπάρνηση καὶ φαινομενικὰ ζημιώνεται, τελικὰ ­ὠφελεῖται πολλαπλάσια. Αὐτὸ ἀκριβῶς τόνισε ὁ Κύριος στὴ συνέχεια τῆς ­διδασκαλίας Του.

(Περιοδικό ο "Σωτήρ")

1. Ὁ δρόμος τῆς θυσίας

Ὁ Τίμιος Σταυρός, τὸν ὁποῖο προβάλλει ἡ Ἐκκλησία μας γιὰ νὰ τὸν προσκυνήσουμε, καθὼς βρισκόμαστε στὸ μέσον τῆς «Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς», ἀποτελεῖ γιὰ τὸν καθένα μας σταθερὴ πυξίδα ποὺ δείχνει τὴν πορεία ζωῆς ποὺ ὀφείλουμε νὰ ἀκολουθήσουμε γιὰ νὰ πετύχουμε τὴ σωτηρία μας. Αὐτὴν ἀκριβῶς τὴ μεγάλη ἀλήθεια μᾶς ἀποκαλύπτει ὁ Κύριος στὸ σημερινὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα.

Εἶχε ἀντιδράσει ὁ Πέτρος, ὅταν ἄκουσε τὸν Κύριο νὰ προειδοποιεῖ ὅτι πρόκειται νὰ καταδικασθεῖ καὶ νὰ θανατωθεῖ πάνω στὸ Σταυρό. Κι ὁ θεῖος Διδάσκαλος, ἀφοῦ τὸν ἐπετίμησε αὐστηρὰ γιὰ τὴν ἀντίδρασή του, κάλεσε κοντὰ Του ὅλους τοὺς μαθητές Του καὶ ὅσους ἄλλους Τὸν ἀκολουθοῦσαν καὶ τοὺς εἶπε:

Κήρυγμα στην Αποστολική περικοπή της Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως

 Μακριὰ λοιπὸν ἀπὸ οἱαδήποτε μορφὴ ἀπογνώσεως καὶ ὡς ἀπὸ προσώπου πυρὸς μακριὰ ἀπὸ κάθε ἴχνος ἀπελπισίας, ἀφοῦ γιὰ ἐμᾶς τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἦλθε ὁ Χριστὸς καὶ λειτούργησε τὸ μυστήριο τῆς ἀναδημιουργίας γιὰ τὴν δική μας προσωπικὴ σωτηρία.

(Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρος)

«Προσερχώμεθα μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος»

Ἂν καὶ οὐδέποτε ὁ ἄνθρωπος θὰ κατορθώσει νὰ κατανοήσει τὸ μέγεθος τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ, μπορεῖ ὅμως διά τῆς πίστεως στὸ ἄπειρον αὐτὸ ἔλεος καὶ μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας νὰ προσεγγίσει τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ δεχθεῖ διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τὴν ἀπολύτρωση.

Αὐτὸ μεταξὺ τῶν ἄλλων μᾶς τονίζει καὶ τὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς τῆς Σταυροπροσκυνήσεως. Παρουσιάζει θεοπνεύστως τὸν Χριστὸ ὡς τὸν μέγα καὶ αἰώνιο ἀρχιερέα μας, ὁ ὁποῖος αἴρει τὶς ἁμαρτίες μας καὶ ταυτοχρόνως μεσιτεύει ὑπὲρ ἡμῶν πρὸς τὸν Θεὸ Πατέρα, γιὰ νὰ λάβουμε τὴν σωτηρία.