Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Νικόλαος Σωτηρόπουλος: Θρησκεία (Αντιχιλιαστικό Εγχειρίδιο - Απαντήσεις στους "Μάρτυρες του Ιεχωβά")

Οι Χιλιασταί, συμφώνως προς παλαιότερα έντυπά των, αρνούνται και αυτήν ακόμη την θρησκείαν. Η θρησκεία κατ' αυτούς είναι επινόησις του Σατανά! Αλλ' η Γραφή ρητώς ομιλεί περί θρησκείας και θρήσκου άνθρωπου. «Εἴ τις δοκεῖ θρῆσκος εἶναι ἐν ὑμῖν μὴ χαλιναγωγῶν γλῶσσαν αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἀπατῶν καρδίαν αὐτοῦ, τούτου μάταιος ἡ θρησκεία. Θρησκεία καθαρὰ καὶ ἀμίαντος παρὰ τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ αὕτη ἐστίν, ἐπισκέπτεσθαι ὀρφανοὺς καὶ χήρας ἐν τῇ θλίψει αὐτῶν, ἄσπιλον ἑαυτὸν τηρεῖν ἀπὸ τοῦ κόσμου» (Ιακ. α' 26-27. Ίδέ και Πράξ. κστ' 5).
Οι Χιλιασταί κατ' ακρίβειαν δεν είνε θρησκεία, αλλ' οργάνωσις και κίνησις με πολιτικούς μάλλον και οικονομικούς σκοπούς.


Εν τούτοις εις νεώτερα έντυπά των ομιλούν περί αληθινής θρησκείας, και ισχυρίζονται, ότι η αληθινή θρησκεία αναγνωρίζεται εκ της καλής διαγωγής των οπαδών της, και ότι καλήν διαγωγήν έχουν μόνον αυτοί, και άρα την αληθινήν θρησκείαν έχουν αυτοί.

Εν σχέσει δε προς τον ισχυρισμόν των αυτόν επικαλούνται κυρίως τα εξής χωρία:
«Ἀπὸ τῶν καρπῶν αὐτῶν ἐπιγνώσεσθε αὐτούς» (Ματθ. ζ' 20).
«Ὁ δὲ καρπὸς τοῦ Πνεύματός ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, ἀγαθωσύνη, πίστις, πραότης, ἐγκράτεια» (Γαλ. ε' 22-23).

Κακώς οι Χιλιασταί επικαλούνται τα χωρία ταύτα. Ο Κύριος δεν είπεν, «από των καρπών αυτών θα γνωρίσετε την θρησκείαν αυτών», αλλ' είπεν, «από των καρπών αυτών θα γνωρίσετε αυτούς». Εκ των καρπών γνωρίζονται τα δένδρα. Και εκ των έργων γνωρίζονται οι άνθρωποι, όχι η θρησκεία των. Κακά έργα προέρχονται εκ κακών ανθρώπων. Αλλά κακοί άνθρωποι είνε δυνατόν ν' ανήκουν εις ορθήν θρησκείαν. Ασεβείς ήσαν οι πλείστοι Εβραίοι. Αλλ' η θρησκεία των ήτο ορθή.

Δια τούτο και ο Χριστός είπε διά τους γραμματείς και τους Φαρισαίους: «πάντα οὖν ὅσα ἐὰν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε· λέγουσι γάρ, καὶ οὐ ποιοῦσι. » (Ματθ. κγ' 3).

Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι δηλαδή είχον ορθήν διδασκαλίαν, ορθήν θρησκείαν, αλλά δεν εφήρμοζον αυτήν. Διά τούτο έπρεπε ν' ακούη τις τα λόγια των, αλλά να μη ακολουθεί τα έργα των. Και ο Ιούδας ήτο κλέπτης, εγένετο προδότης και κατήντησεν αυτόχειρ, αλλ' η διδασκαλία, την οποίαν εδίδασκεν, ήτο ορθή.

Αν η θρησκεία εκρίνετο εκ της διαγωγής των οπαδών της, όπως θέλουν οι Χιλιασταί, τότε εκ της κακής διαγωγής των Εβραίων και του Ιούδα θα έπρεπε να συμπεράνωμεν, ότι η θρησκεία της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης είνε ψευδής! Κατ' αναλογίαν επίσης, εκ της κακής διαγωγής μαθητών και επιστημόνων θα έπρεπε να συμπεράνωμεν, ότι τα γράμματα και αι επιστήμαι δεν είνε ορθά πράγματα!

Έπειτα, διατί τους καρπούς του Πνεύματος πρέπει να δεχθώμεν ότι έχουν οι Χιλιασταί και όχι οι συνειδητοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί; Διατί π.χ. πρέπει να θεωρήσωμεν εστερημένον των καρπών του Πνεύματος ένα Χρυσόστομον, ενάρετον δε ένα Τώσσελ, ο οποίος εις ηλικίαν 16 ετών ανεκήρυξεν εαυτόν θεόπνευστον και ισάξιον των Προφητών και Αποστόλων, ύστερον δε κατεδικάσθη δι' απάτην εις βάρος της συζύγου του; Ασφαλώς οι Χιλιασταί παραλογίζονται.

------------------------------------------------------------------
πηγή: Νικόλαος Ιω. Σωτηρόπουλος: Αντιχιλιαστικόν Εγχειρίδιον, εκδ. "ο Σταυρός", 1994, σελ. 15-17

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Στηρίξτε......